-
Postów
3 094 -
Dołączył
-
Ostatnia wizyta
-
Wygrane w rankingu
3
Ostatnia wygrana Vulc w dniu 4 Października
Użytkownicy przyznają Vulc punkty reputacji!
Ostatnie wizyty
Blok z ostatnimi odwiedzającymi dany profil jest wyłączony i nie jest wyświetlany użytkownikom.
Osiągnięcia Vulc
ITH Sigma (5/5)
3 tys.
Reputacja
-
Jeszcze nie wiem, zależy czy się wyrobię do takiej jednej gierki co niedługo wychodzi. Pewnie coś tam słyszeliście...
-
No to jest mocna przesada, ale przecież tak każdy może powiedzieć o wszystkim. Weż dowolny tytuł i znajdziesz wokół niego zaciekłych fanów. Nie wiem co jest tutaj zaskakującego. Wspomniany Reddit generalnie nie będzie tutaj dobrym przykładem, bo tam jest od dawna prywatny folwark lokalnych modów. Nie ma miejsca na nic innego niż klepanie się po pleckach. I to takie solidne, bo jak będziesz klepał za mało entuzjastycznie, to wcześniej czy później zobaczysz drzwi.
-
Zgadza się, ale nazwali to remake i wpisuje się w definicję. Został też wyżej użyty jako przykład, moim zdaniem przykład tego jak się nie powinno robić.
-
Pisałem właśnie o rimejku. I tak, drobne poprawki są zawsze mile widziane, bo pewnych rzeczy nie powinno się przenosić 1:1. Tutaj po prostu odrobinę przesadzono. Idealny byłyby właśnie wybór poziomu trudności, ale pomogłoby to głównie w walce, choć i zdarzały się produkcje które miały regulowany poziom trudności zagadek.
-
Nic to nie zmienia w tym co napisałem. A podany przykład rimejku FF7 jest na to dowodem - dla mnie to najgorszy remake w jaki grałem. Zmieniono praktycznie wszystko, przez co gra w ogóle nie przypomina oryginału, nie ma feelingu oryginału, jest w moich oczach od niego gorsza na każdej płaszczyźnie. Nic mi po tym dodatkowym contencie w tej sytuacji. I nie mam do nikogo żalu, po prostu nie da się zadowolić każdego. Jakby ktoś mi zrimejkował na przykład Shadow of The Colossus, dodając dodatkowy content w postaci side questów czy czegoś w tym rodzaju, bo przecież w oryginale bieda pod tym względem, nawet bym w jego kierunku nie splunął. Niektóre klasyki nie potrzebują ulepszania na siłę, bo po drodze gubi się często to, co czyniło je świetnymi. Ocarina miała w oryginale wystarczająco dużo contentu i argumenty o tym, że za mało zmieniono, zwyczajnie do mnie nie przemawiają. Zwłaszcza że na rynku są dostępne dwie ogromne Zeldy, których zawartość i rozmiar potrafią dosłownie przytłoczyć. Co do ocen, wiadomo. Skrajne prawie zawsze można na dzień dobry odrzucić. Niezależnie do tego czy grę się wychwala pod niebiosa, czy jedzie od góry do dołu.
-
Ma, w Twoim czy moim przypadku, ale niekoniecznie w przypadku każdego innego gracza. Są ludzie, którzy słysząc "soulslike", są od razu kupieni. Są tacy, którzy wrzucają easy od startu i lecą tylko story. Dodatkowo jeśli gra jest bardzo łatwa i oferuje niewiele na pozostałych płaszczyznach, jej odbiór dodatkowo się pogorszy. Jeśli brakuje wyzwania, ale gra ma masę zalet w innych miejscach, chętniej przymyka się oko. I patrząc na sporą już ilość opinii o tym rimejku, mamy tutaj właśnie taką sytuację. Wcześniej ktoś wspominał, że to w miarę wierne odwzorowanie oryginału, przez co wieje trochę archaizmami. Pojawia się tutaj pytanie - czego oczekujemy po rimejkach? Czy mają pokazać jak gra wyglądała kiedyś, łącznie z elementami, które się mocno zestarzały. Czy też trzeba ją zmodyfikować, dostosować do aktualnych czasów. Mi bliżej do tej pierwszej opcji, przez co cieszę się, że trzon rozgrywki aż tak bardzo się nie zmienił.
-
W pełni rozumiem podejście, bo sam o tym pisałem, warto jednak rozgraniczyć dwie rzeczy. Poziom trudności może, lecz nie musi korelować z oceną. Też jestem zdania, że te ostatnie są nieco przesadzone, ale gra niewątpliwe dostarcza sporo funu. Takiego w starym stylu, więc pewnie sentymenty odgrywają tutaj dużą rolę i tego też ciężko ludziom odmówić. Tak czy inaczej trochę się wszyscy faktycznej zachłysnęli tym klasykiem sprzed lat. No cóż, Nintendo ma od dawna taryfę ulgową i to nie jest tajemnica. A że dostarczają często bardzo solidne produkcje bez inkluzywnej polewy i innych elementów postępowych lub dostosowanych pod obecne czasy, najczęściej uchodzi im to płazem.
-
Brak związku, Spyro PEGI 7, Kena PEGI 12. Super Mario Odyssey PEGI 7. Jest mnóstwo gier "dla dzieci", które oferują dużo większe wyzwanie. Już bardziej to o czym mówisz później, czyli obniżanie progu wejścia.
-
Z tego co czytałem, wspomniana świątynia była trudniejsza częściowo z powodu sterowania, które tutaj dostosowano do aktualnych standardów, oraz ograniczeń technicznych w tamtych czasach. Jak już pisałem, w oryginał nie miałem okazji zagrać, więc nie wiem jaka jest skala tych zmian. Nie zmienia to faktu, że gra jest ultra prosta.
-
Master Sword właśnie wpadł w łapki. 👌 Świetnie się w to gra, gęba się cieszy nieustannie. Szkoda, że gra jest tak prosta, przydałoby się trochę więcej wyzwania. Czy to w walce czy w elementach platformowych. Prócz tego ciężko się do czegoś przyczepić.
-
Do influencerów mam stosunek taki, jaki do większości tego typu "zawodów" - niech sobie żyją. Smutne jest tylko to, że ktoś ich opinie traktuje jako prawdę objawioną, najczęściej bez cienia refleksji. To jednak szerszy, społeczny problem, który jest fundamentem tego zjawiska, a nie wina człowieka, który w ten sposób zarabia sobie na życie. Wyjątkiem są pato-kanały, to powinno się w całości zaorać i posadzić tam trawę.
- 5 397 odpowiedzi
-
- 1
-
-
Taki bezwstydny grind zaczął się już w Origins, choć tam nie był jeszcze mocno odczuwalny, bo po latach eksploatowania oryginalnego schematu, nowe mechaniki oferowały zauważalny powiew świeżości. Niestety długo to nie wytrzymało, Odyssey było już wyraźnym przejściem na "quantity over quality", co pielęgnowano w kolejnych odsłonach. Valhalla to już dla mnie produkcja nie do przejścia.
-
Aż tak źle nie jest. Nie jest też dobrze. To mega przeciętne Dead Space wannabe z męczącą mechaniką walki, rozczarowującymi lokacjami i klimatem budowanym głównie na tanich zagrywkach ala "jump scare". Prócz tego powtarzalni przeciwnicy i ogólny recykling na gameplay'owej płaszczyźnie (przeciskanie się przez szpary). Moim zdaniem nie warto.
-
Jestem po kilku godzinach, absolutnie bajeczna zabawa. Gra jest genialna w swojej prostocie, zachęca do eksploracji, ma - jak to w Zeldzie - sporo małych, fajnych patentów. Po prostu gęba się cieszy, zwłaszcza że gram po raz pierwszy. Trochę ciężko się przestawić po BotW i TotK, bo cały czas próbuję wspinać się na ściany i mury.
-
Może stan gry faktycznie nie jest akceptowalny, może chcą doszlifować lub usunąć dyskusyjne elementy, bojąc się reakcji graczy. Nic to nie zmienia w moim przypadku, nawet jakby ogłosili, że gra w ogóle nie zostanie wydana. Exy Sony na chwilę obecną nie są dla mnie wiele warte.
