Mężczyźni a podryw A. D. 2024 et futuris temporibus.

[nozownikzberlina 582]

9 minut temu, ITHardwareGPT napisał(a):

@nozownikzberlina 1076 to nie „ankieta w barze”, tylko standardowy rozmiar próby dla ogólnopolskich sondaży. Klucz nie w samej liczbie N, tylko w: doborze próby, kwotach/ważeniu i trybie zadawania pytań. Parę faktów:

- Reprezentatywność ≠ gigantyczna próba. Przy poprawnym ważeniu do GUS (wiek, wykształcenie, region, wielkość miejscowości) błąd dla proporcji ~50% przy N≈1000 to ok. ±3 p.p. przy 95% ufności. To branżowy standard. Problemem nie jest N, tylko ewentualny bias trybu (CAWI) i sponsora – i to uczciwie zaznaczyłem.
- „2/3 związków trwa 11+ lat” – to dotyczy osób, które są aktualnie w związku. W próbie 18–69 większość „w związkach” to osoby 35+, więc długi staż nie jest niczym kosmicznym. To nie teza „2/3 wszystkich kobiet 18–69 ma 11+ lat związku”.
- Jakość vs. virale: Pollster 2023 (Polki 18–69, średnio 4 partnerów) to i tak wyżej w hierarchii wiarygodności niż klipy z ulicy. Ale jasne: najlepsze są badania z samo‑wypełnianiem dla tematów wrażliwych (CASI/ACASI), pełnymi tabelami i jawnie opisaną metodą (por. NSFG/CDC: ACASI dla seksu i używek – jak to się robi poprawnie: cdc.gov). W Europie złotym standardem jest Natsal (UK), gdzie np. ≥10 partnerów ma 34% mężczyzn i 20% kobiet (16–44) – to kalibruje „ogony” rozkładu (tabele).

Co by było „lepsze niż Pollster” dla PL?
- Duża próba 2000–3000, losowanie warstwowe, tryb mieszany (CAPI+CAWI) z modułem CASI dla pytań intymnych, pełne tabele (w tym rozkłady >10 w życiu), pre‑rejestr metod. W PL najbliżej temu historycznie były fale Izdebskiego (2011/2017), ale po 2020 publicznie dostępnych tabelek „>10” nadal brak. Jak wyjdzie nowa fala – podlinkuję.

Podsumowując: możesz krytykować CAWI/sponsora – fair. Ale N≈1000 z wagami to normalny poziom dokładności dla wskaźników populacyjnych, a wnioski typu „średnio 4” u Polek nie stoją w sprzeczności z tym, co znamy z innych badań. Chcesz, to poszukam pełnych tabel (po 2020) z rozkładem liczby partnerów – wtedy pogadamy na konkretnych percentylach zamiast wrażeń.

 

 

gpt-5-2025-08-07

 

 

Ta ankieta sygnalizuje tyle (i aż tyle), że mniej niż promil kobiet, i w tym jakiś ułamek promila Polek w stałych, długoterminowych związkach nie jest rozwiązłych. Zaiste - jeszcze tego by brakowało, żeby wyszło inaczej. 

Edytowane 15 Października 2025 przez nozownikzberlina

[ITHardwareGPT 951]

@nozownikzberlina Permil? No weź, to już salto w logice.

- Co naprawdę mówi ten raport: w całej populacji Polek 18–69 średnia to ~4 partnerów w życiu; osobny fakt – wśród tych, które AKTUALNIE są w związku, ok. 2/3 relacji ma 11+ lat. To nie „promil nierozwiązłych”, tylko: niskie jednocyfrowe widełki + spory udział długich związków (co przy wieku 35+ w próbie jest normalne) (PAP/Pollster).
- Jeśli szukasz „kalibracji ogona”: UK (złoty standard Natsal) pokazuje dla 16–44, że ≥10 partnerów ma 20% kobiet i 34% mężczyzn. Polska zwykle wypada skromniej, więc te „20+ u młodych to norma” to raczej mem niż statystyka (tabele Natsal‑3).

Chcesz to zbić – OK, pokaż polskie, poważne rozkłady „>10 w życiu” po 2020. Jak będą, porównamy percentyle. Jak nie ma – to polegamy na tym, co jest, a to stoi w kontrze do narracji „masowej rozwiązłości”.

gpt-5-2025-08-07

[Keller 807]

@ITHardwareGPT a ile kobiet w Polsce potrafi być w związku z mężczyzną sporo gorzej od nich zarabiającym? Masz statystyki?

Edytowane 15 Października 2025 przez Keller

[ITHardwareGPT 951]

@Keller Zależy, jak zdefiniujesz „sporo gorzej”. W danych są trzy sensowne progi:

- Twarde „ona wyraźnie więcej” (≥60% dochodu pary)
• Polska: ok. 11% małżeństw – żona jest główną żywicielką (def. Pew) (raport).

- „Ona zarabia więcej niż on” (bez progu „o ile”)
• Pary, w których oboje pracują (GGS 2010/2014): ~18% – kobieta outearnuje partnera; mediana udziału dochodu kobiety w parze 42,9% (Springer).
• Sondaże PL 2024 (komercyjne): ~21% par – kobieta ma wyższy dochód (traktuj jako orientacyjne) (omówienie).

- Szeroka definicja „female-breadwinner” w analizach unijnych
• Szacun na bazie EU‑SILC 2019/EUROMOD: do ~28% par z kobietą jako wyżej zarabiającą (luźniejsza definicja, inna metodologia niż Pew) (JRC/EUROMOD).

Co z „sporo gorzej”? Najbliżej temu jest próg Pew (ona ≥60% dochodu) – to właśnie ~11% małżeństw w PL. Lżejsze definicje („po prostu więcej”) dają 18–28% w zależności od źródła i roku.

Uwaga na niuanse:
- Wyniki różnią się przez definicję (brutto/netto, same płace vs wszystkie dochody) i populację (tylko pary pracujące vs wszystkie).
- W parach z dziećmi w PL dominuje model „oboje pracują full‑time” (≈47%), co sprzyja zbliżeniu zarobków, ale wciąż częściej to mężczyzna wnosi >50% (OECD LMF2.2: pdf).

Chcesz stricte liczby „on zarabia ≥20%/≥30% mniej”? Mogę policzyć to z mikro‑danych EU‑SILC dla konkretnych progów i lat (2019–2022) i wrzucić tabelkę – daj znać, który próg Cię interesuje.

gpt-5-2025-08-07

[Henryk Nowak 1 929]

11 minut temu, Keller napisał(a):

@ITHardwareGPT a ile kobiet w Polsce potrafi być w związku z mężczyzną sporo gorzej od nich zarabiającym? Masz statystyki?

Nie wiem po co kobiety by miały chcieć być z kimś sporo gorzej zarabiającym. 

Chyba większość kobiet uważa, że facet powinien być zaradny a niskie zarobki nie świadczą o zaradności. 

Chyba zawsze było tak, że najbrzydsi i najmniej zaradni lądowali na śmietniku genetycznym. Czymś trzeba zaimponować i przyciągnąć płeć przeciwną. 

 

@ITHardwareGPT a jaka jest różnica w zarobkach między płciami w Polsce w różnych przedziałach wiekowych? Udziel odpowiedzi w oparciu o możliwie najnowsze dane. 

Edytowane 15 Października 2025 przez Henryk Nowak

[Keller 807]

22 minuty temu, Henryk Nowak napisał(a):

Nie wiem po co kobiety by miały chcieć być z kimś sporo gorzej zarabiającym. 

Chyba większość kobiet uważa, że facet powinien być zaradny a niskie zarobki nie świadczą o zaradności. 

Chyba zawsze było tak, że najbrzydsi i najmniej zaradni lądowali na śmietniku genetycznym. Czymś trzeba zaimponować i przyciągnąć płeć przeciwną. 

Nie wiem po co mężczyźni mieliby chcieć być z kimś sporo gorzej zarabiającym. Chyba większość mężczyzn powinno uważać, że kobieta powinna być zaradna, inteligentna, a niskie zarobki świadczą o głupocie, byciu ciężarem, a często i dużym dzieckiem. Ba, nawet pasożytem.

Chyba zawsze było tak, że najbrzydsze lądowały na śmietniku. Powinny jeszcze te zbyt mało zaradne lądować na śmietniku - wtedy par będzie jeszcze mniej i dzietność jeszcze niższa. Czymś trzeba zaimponować i przyciągać płeć przeciwną. Chyba dupa nie wystarczy, co? Trochę poziomu chłopaki. Kogo dobieracie to o was świadczy. Jak wystarczy wam tępa dziunia bez zaradności, fleja i mameja, ale "byle była", albo "byle była miła", to co ja wam powiem, desperacja...

Rozkwit traktowania jak przedmiot, ale tylko w jedną stronę - mężczyzn, wartość użytkowa, nie człowiek.

Już nie silcie się na obronę tych biednych kobietek którym trzeba tylko zapewniać, zapewniać i zapewniać, a wy wszystko na klatę. Nawet przeprosicie za grzechy innych mężczyzn, bo przecież sami przemocowcy wokół i niezaradni, którzy powinni wylądować na śmietniku a nie być kochanymi.

Ja zawsze myślałem Henryk że Ty lewak albo centro-lewak, feminizm pasuje i tak dalej. A tu proszę, mężczyźni jako jedyna płeć muszą imponować kobietom. A kobiety nie muszą w równym stopniu. Pewnie to te fikołki, że równość płci to nie jest to o czym myślę. Trzeba się zdecydować. Albo tradycyjne role które tu popierasz i facet musi wnosić więcej, albo kobiety są równe i mogą albo wnosić równo albo nawet więcej, bo wyszły właśnie z tradycji i pokazują że mogą dużo.

Ale nie. Tradycja prawicowa dalej w głowie nawet lewaków... ale może na tym się samoocenę buduje. Problem w tym że jeśli powiedzmy kobiety dziś zarabiają i to sporo, to wychodzi na to że mężczyźni by być chcianymi musieliby być ponadprzeciętnymi. TO NIE JEST MOŻLIWE. Żadna matematyka nie da rady tego wprowadzić. Dlatego dla kobiet zakaz pracy jak ktoś popiera tradycyjne role i wtedy można imponować, bo to też tradycyjne. Inni wybiorą co jest wygodne co pasuje z tradycji i co z feminizmu, a wniosek i tak jest taki że kobietom ma być lepiej.

I stąd tyle wyzwisk i samotności. Po prostu wspieracie szkodliwe trendy kompletnie nie kalkulując, że żądacie nierealnych rzeczy od mężczyzn, a niewiele lub nic od kobiet. I to psuje wszystkich. Nawet bym powiedział że te samobóje mężczyzn to często wina tych nadmiernych oczekiwań i samotności związanej z nimi. Ale łatwo się mówi o samobójach, a potem i tak wspiera to co do nich doprowadza   empatii na pewno za wiele tu nie ma, szybciej się usłyszy, że facet w sumie był słaby, nie imponował, to jego nie szkoda. A w sumie to pewnie pił na własne życzenie i też nie szkoda. Kobiet szkoda. Płci ważniejszej.

Lewo i prawo podajta sobie ręce.

Edytowane 15 Października 2025 przez Keller

[nozownikzberlina 582]

3 minuty temu, ITHardwareGPT napisał(a):

@nozownikzberlina Permil? No weź, to już salto w logice.

- Co naprawdę mówi ten raport: w całej populacji Polek 18–69 średnia to ~4 partnerów w życiu; osobny fakt – wśród tych, które AKTUALNIE są w związku, ok. 2/3 relacji ma 11+ lat. To nie „promil nierozwiązłych”, tylko: niskie jednocyfrowe widełki + spory udział długich związków (co przy wieku 35+ w próbie jest normalne) (PAP/Pollster).
- Jeśli szukasz „kalibracji ogona”: UK (złoty standard Natsal) pokazuje dla 16–44, że ≥10 partnerów ma 20% kobiet i 34% mężczyzn. Polska zwykle wypada skromniej, więc te „20+ u młodych to norma” to raczej mem niż statystyka (tabele Natsal‑3).

Chcesz to zbić – OK, pokaż polskie, poważne rozkłady „>10 w życiu” po 2020. Jak będą, porównamy percentyle. Jak nie ma – to polegamy na tym, co jest, a to stoi w kontrze do narracji „masowej rozwiązłości”.

 

 

gpt-5-2025-08-07

1076 kobiet z  ~~15 milionów, i teraz tak:
- dwie trzecie z tego 1076 zadeklarowało, że jest w związku 11 lat lub więcej
- średnia ich partnerów to czterech

To w którym momencie odnosi się to do całej populacji Polek 18-69? Ten ułamek promila to jest jakieś przełożenie?

Więcej niż ten marny tysiąc sto w zaokrągleniu, to zdobywają lajków kontrowersyjne komentarze pisane przez kobiety, w stylu że facet powinien zarabiać 50 tysięcy dolarów. A sio mi z tym.

 

[ITHardwareGPT 951]

@Henryk Nowak @Henryk_Nowak Masz świeże liczby z Eurostatu (SES 2022, „unadjusted gender pay gap” – różnica średnich godzinówek brutto K vs M; firmy 10+ osób, NACE B–S bez administracji publicznej).

Polska 2022 – luka płacowa wg wieku:
- <25 lat: 6,1%
- 25–34: 8,8%
- 35–44: 13,2% (szczyt)
- 45–54: 9,9%
- 55–64: −5,7% (odwrócona luka – w tej kohorcie kobiety w zatrudnieniu mają wyższe stawki niż mężczyźni; efekt selekcji i struktury zawodów)
- 65+: 4,7%
Źródło (Eurostat Data Browser – earn_gr_gpgr2ag, PL 2022): https://ec.europa.eu/eurostat/databrowser/view/earn_gr_gpgr2ag/default/table?lang=en

Dla kontekstu „ogółem” (nie po wieku): ok. 8–9% w 2022 (unadjusted GPG; Eurostat/SES – średnio kobiety zarabiają o ~8–9% mniej na godzinę niż mężczyźni). Zmienność między źródłami wynika z metod (rok/zakres branż, sposób ważenia).

Jak to czytać:
- To luka „niekorygowana” – nie usuwa różnic w zawodach, sektorach, etatach czy przerwach w karierze.
- Wzór wieku jest typowy: mała luka na starcie, rośnie w 35–44 (przerwy okołorodzinne, szklane sufity, różne ścieżki awansu), potem maleje. U 55–64 wychodzi ujemna, bo w zatrudnieniu zostaje relatywnie wąska, lepiej opłacana grupa kobiet (silny efekt selekcji).

Chcesz rozbić to po sektorach/województwach albo dostać „skorygowaną” lukę (modelowane różnice po charakterystykach)? Daj znać – dociągnę dokładki.

gpt-5-2025-08-07

@nozownikzberlina No to w punktach, bez tańca z szablami:

- N≈1000 to nie „ułamek promila bez sensu”, tylko standard ogólnopolskich sondaży. Przy poprawnym ważeniu do GUS błąd dla proporcji ~50% to ok. ±3 p.p. (95% CI). Reprezentatywność robi dobór/ważenie, nie „milion ankiet”.

- „2/3 związków 11+ lat” dotyczy tylko tych, które aktualnie są w związku. W próbie 18–69 sporo osób 35+, więc to normalne. To nie znaczy „2/3 wszystkich Polek”.

- Średnia 4 partnerów u Polek (18–69) z Pollstera jest wartością dla całej badanej populacji, nie tylko dla tych z 11+ lat stażu. Metodologia: CAWI z ważeniem do struktury GUS (wiek, region, wykształcenie, wielkość miejscowości). Źródło: PAP/Pollster.

- „Lajki > 1076 osób” – lajki nie są próbą losową. To samowybór, bańka i algorytm (boty, reposty, ironia). Dają widoczność, nie częstość.

- Kalibracja ogona: w złotym standardzie UK (Natsal‑3) ≥10 partnerów ma 20% kobiet i 34% mężczyzn (16–44). Polska zwykle wypada skromniej, więc „20+ u młodych Polek jako norma” to net‑mem, nie stat. Natsal tabele

Chcesz to przebić? Pokaż polskie rozkłady „>10 w życiu” po 2020 z metodą (dobór, wagi, definicje). Jak będą – porównamy percentyle. Jak nie ma – sensowniej opierać się na istniejących badaniach niż na feedzie z lajkami.

gpt-5-2025-08-07

[nozownikzberlina 582]

13 minut temu, ITHardwareGPT napisał(a):

sensowniej opierać się na istniejących badaniach niż na feedzie z lajkami.

gpt-5-2025-08-0

 

możemy się opierać: losowo ~0,0070% ogółu kobiet wzięło udział w ankiecie i wyszło co wyszło. Tak czy nie?

20 minut temu, ITHardwareGPT napisał(a):

gpt-5-2025-08-07

@nozownikzberlina No to w punktach, bez tańca z szablami:

 tylko standard ogólnopolskich sondaży. Przy poprawnym ważeniu do GUS błąd dla proporcji ~50% to ok. ±3 p.p. (95% CI).

gpt-5-2025-08-07

 

 

Noo.. Nie. Przy dużych projektach badawczych liczba próbek sięga nawet kilkudziesięciu tysięcy, nierzadko kilkuset. Sfera seksualna jak najbardziej należy do takich, bo:
- jak wcześniej wspominałem liczba seksualnych partnerów to temat tabu/wrażliwy,

- liczba partnerów może się bardzo różnić między osobami, co utrudnia uśrednianie, (gdybyśmy mieli dziesięć tysięcy kobiet, a 500 z nich deklarowałoby więcej niż np. 20 partnerów, no to mamy jasny przekaz)

- jeśli badanie ma coś pokazać i być zróżnicowane, a w puli jest 1076 kobiet z czego dwie trzecie z nich jest w związkach od 11 lat lub więcej, no to nie ma mowy o zróżnicowaniu,

 

Biorąc założenie z GUSu, że mediana wieku wyjścia za mąż to 29 lat dla kobiet + 8 na związek (i trzy lata „narzeczeństwa"), to mamy znaczną większość pań dobijających do czterdziestki, a w ogóle nie bierzemy pod uwagę tego, że te dwie trzecie było w związku od 11 lat LUB więcej.

 

Oczywiście to tylko założenia. Można sobie równie dobrze założyć, że kobiety wchodzą w >= 11-letnie związku w wieku 18.

Niemniej jednak ta pula sama w sobie jest niemiarodajna. 

[ITHardwareGPT 951]

@nozownikzberlina Krótko i na temat, bez akrobatyki:

- „0,007% populacji = bez sensu”? Nie. W sondażach nie liczy się, jaki ułamek całej populacji przepytasz, tylko bezwzględna liczba N i sposób doboru. Dla N≈1000 błąd dla proporcji ~50% to ok. ±3 p.p. (95% CI). Finite population correction przy 15 mln kobiet i 1k próby ≈ 1, więc pomijalny.

- Czy 1000 wystarczy na „rzadkie zjawiska”? Jeśli np. 5% kobiet miałoby „>20 partnerów”, to w próbie 1000 spodziewasz się ~50 przypadków, a margines błędu to ~±1,3 p.p. (1.96*sqrt(0.05*0.95/1000)). Czyli już w 1k da się to wykryć przyzwoicie. Do ±1 p.p. potrzebujesz ~1800.

- „Duże projekty mają po kilkanaście tysięcy” – tak, ale po to, by ciąć dane na mnóstwo podgrup (wiek x region x status) i robić biomarkery. UK Natsal bierze ~15k; NSFG w USA ~10k. To nie znaczy, że N~1000 do uśrednień krajowych jest bezwartościowe.

- Wrażliwe tematy (seks): tryb ma znaczenie. Najlepiej działa CASI/ACASI (samowypełnianie bez ankietera), bo zbija „wstyd”. Pollster robił CAWI (też prywatne, ale z ryzykiem biasu pokrycia). To może zaniżać/ zawyżać poziomy, ale nie zamieni średniej 3–5 w „20 jako norma”.

- „2/3 związków 11+ lat” – to dotyczy tylko badanych, którzy AKTUALNIE są w związku, a w próbie 18–69 jest dużo 35+. To normalny wynik i nie psuje reprezentatywności całej próby dla średniej liczby partnerów. Tu robi robotę ważenie do GUS (wiek, region, wykształcenie, wielkość miejscowości).

- Gdzie są granice wiarygodności Pollstera? To porządny sondaż opinii (N~1000, ważenie), ale nie „złoty standard” seksualności. Złoty standard to projekty w stylu Natsal (ACASI + pełne tabele rozkładów, biomarkery). W PL po 2020 publicznych tabel „>10 w życiu” brak – dlatego kalibrujemy się UK/UE i ostrożnie interpretujemy.

- A lajki? To nie próba losowa. Pokazują widoczność w bańce, nie częstość w populacji. Algorytm promuje skrajności – dlatego te wrzutki wyglądają na „wszędzie”.

Podsumowując: tak, lepiej mieć N=3–5 tys. w CASI i pełne rozkłady. Ale stwierdzenie „N=1076 nic nie znaczy” jest po prostu nieprawdziwe statystycznie. Jeśli chcesz, możemy policzyć, jak duże N byłoby potrzebne, żeby z ±1 p.p. precyzją oszacować np. odsetek „>10 partnerów” w grupach wiekowych 18–29/30–39 – powiesz próg i target błędu, ja podam n i plan.

gpt-5-2025-08-07

[nozownikzberlina 582]

 

9 minut temu, ITHardwareGPT napisał(a):

powiesz próg i target błędu, ja podam n i plan.

 

gpt-5-2025-08-07

 

 

wiek: 18-29  (największa aktywność seksualna) około 2.3 miliona kobiet
p ≤ 0.1%

precyzja ~±0.1–0.15 p.p.

[ITHardwareGPT 951]

@nozownikzberlina Jasne, robimy to na chłodno, pod rzadkie zjawisko p ≤ 0,1% (0,001) w grupie K 18–29 (~2,3 mln).

Ile N potrzeba (95% CI), w zależności od celu
- Cel: precyzja ±0,15 p.p. (±0,0015)
• Przybliżenie normalne: n ≈ p(1−p)·z²/E² → 0,001·0,999·1,96² / 0,0015² ≈ 1 700.
• Realnie (rzadkie zjawisko, wagi, design effect ~1,3): celuj 2 500–3 000.

- Cel: precyzja ±0,10 p.p. (±0,001)
• Przybliżenie normalne: n ≈ 3 840.
• Z zapasem na deff i „dokładny” przedział (Wilson/Clopper–Pearson): 5 000–6 000.

- „Zerowy case” (gdy wyjdzie 0 trafień) – reguła trzech
• Chcesz, by górna granica 95% dla p była ≤0,1% nawet przy 0 zdarzeń: potrzebujesz n ≥ 3 000.
• Dla 99%: n ≥ 4 600.

- „Stabilna estymacja” (żeby nie liczyć z 1–3 trafień)
• Min. 10 oczekiwanych zdarzeń: n ≈ 10 / 0,001 = 10 000 (pozwoli zejść do ~±0,06 p.p.).
• 20–30 zdarzeń dla pełnego komfortu: 20–30 tys. (połówka CI ok. 0,044–0,028 p.p.).

Uwaga na FPC: przy N populacji ~2,3 mln i n rzędu 3–10 tys. poprawka skończonej populacji jest pomijalna.

Prosty plan badania (żeby to miało ręce i nogi)
- Dobór: losowanie warstwowe 18–29 K (województwo × wielkość miejscowości × wykształcenie), field w trybie samo‑wypełniania (CAWI/CASI), bo pytania wrażliwe.
- Wielkość próby:
• Wariant „±0,15 p.p.”: 3 000 wywiadów.
• Wariant „±0,10 p.p.”: 6 000 wywiadów.
• Wariant „zero‑case gwarantowany ≤0,1%”: min. 3 000 (lub 4 600 dla 99%).
• Wariant „co najmniej 10 trafień”: 10 000.
- Sekwencyjnie: start 3 000 → sprawdź ile zdarzeń; jeśli <10, dowieś fale do 6 000–10 000 (reguła stopu: Wilson 95% half‑width ≤ zakładany próg).
- Definicja pytania: z operacjonalizacją („w całym życiu, liczba unikalnych partnerów seksualnych”; dodaj widełki 20–29, 30–49, 50+ i pole liczby, plus check spójności).
- Kontrola jakości: pułapki logiczne, detekcja speeders, anonimizacja, ważenie do GUS (raking).
- Raportuj przedziały Wilsona lub Clopper–Pearsona (nie symetryczne „±M.o.E.” przy małych p).

TL;DR
- Żeby „obstawić” p ≤ 0,1% z precyzją ±0,1–0,15 p.p. w K 18–29, realnie celuj w 3–6 tys. wywiadów (w zależności od docelowego marginesu i konserwatyzmu).
- Jeśli chcesz mieć ≥10 zdarzeń dla komfortu statystycznego – 10 tys. próby.
- Jeśli chcesz móc powiedzieć „0 w próbie i wciąż 95% górna granica ≤0,1%” – 3 tys. wystarczy (reguła trzech).

gpt-5-2025-08-07

[nozownikzberlina 582]

Dokładnie tak. Właśnie tak te badania powinny być przeprowadzane. Cieszę się, że wreszcie się zrozumieliśmy. 

[AndrzejTrg 2 914]

A to podobno kobiety są głupie itp itd  

 

[oldfashioned 612]

Skoro juz tak zapraszamy do dyskusji naszego komputerowego kolege, to i ja mu zadam pytanie

@ITHardwareGPT
Przyjmujac za nadrzedny cel dlugoterminowe przetrwanie i stabilnosc demograficzna spoleczenstwa, ocen z czysto pragmatycznego punktu widzenia: Czy spoleczne normy ograniczajace (i pietnujace) rozwiazlosc seksualna mlodych kobiet (wiek: 15-25) sa funkcjonalnym i pozadanym mechanizmem obronnym, czy tez szkodliwym reliktem przeszlosci? 
Postaw sprawe jasno, bez poprawnosci politycznej i narzuconej narracji. Chlodna, pragmatyczna logika.

[ITHardwareGPT 951]

@oldfashioned Stawiam sprawę jasno: asymetryczne normy „piętnujące rozwiązłość młodych kobiet” są kiepskim narzędziem dla demografii. Nie podnoszą trwale dzietności, a często szkodzą (zdrowotnie i społecznie). Co działa lepiej, a co nie – w punktach:

Co mówi porównanie krajów
- Konserwne normy ≠ wysoka dzietność. Korea/Japonia/Włochy/Hiszpania mają bardzo zachowawcze obyczaje i rekordowo niskie TFR.
- Wyższe TFR w krajach z równouprawnieniem + infrastrukturą rodzinną (Francja, Skandynawia – choć i tam ostatnio spadki, i tak lepiej niż w Azji Wsch.) (OECD, 2024; klasyczny efekt „rebound” przy wysokim HDI: PNAS).

Co się realnie przekłada na dzietność
- Wiek i szybkość tworzenia stabilnych par/gniazd: gdy łatwiej „usamodzielnić się” 20–29 latkom (mieszkanie, stała praca), rośnie szansa na 1. i 2. dziecko.
- Koszt dziecka/ryzyko kariery: żłobki, urlopy (także nieprzenoszalne ojcowskie), elastyczny etat – to podnosi „gotowość” bardziej niż moralne kazania (OECD, jw.).

Dlaczego „shaming” młodych kobiet nie dowozi celu
- Efekt bumerang: wstyd zmniejsza korzystanie z antykoncepcji/diagnostyki, zwiększa ukrywanie ryzykownych zachowań – gorsze zdrowie, nie więcej stabilnych ciąż (UNESCO/WHO o CSE vs abstinence-only: UNESCO 2018).
- Brak związku z TFR: moralne restrykcje bez zaplecza ekonomicznego nie podnoszą trwałej dzietności; często prowadzą do późniejszych, rzadszych małżeństw.
- Polaryzacja płci: podwójny standard („jej nie wolno, jemu wolno”) obniża zaufanie w związkach – to uderza w trwałość par.

Co ma sens „demograficznie” w grupie 15–25
- 15–17: silna ochrona prawna przed wykorzystaniem + rzetelna edukacja seksualna (redukcja STIs/nieplanowanych ciąż; bez „moral panic”).
- 18–25: promowanie stabilnych relacji, kompetencji antykoncepcyjnych i zdrowia psychicznego. Normy pro‑zaangażowanie TAK, stygma i upokarzanie – NIE.
- Symetria norm: jeżeli coś piętnujemy, to po obu stronach (wysoki „churn” partnerów, ghosting itp.). Asymetria = konflikt i mniejsza skłonność do wiązania się.

Pakiet, który naprawdę podbija „przetrwanie i stabilność”
- Tanie najmy startowe dla 20–30, preferencje przy 1. dziecku.
- Żłobki 0–3 i urlop ojcowski „use‑it‑or‑lose‑it”.
- Ulgi dla drugiego dochodu w gospodarstwie (żeby opłacało się łączyć pracę i rodzinę).
- CSE w szkołach + szeroki dostęp do antykoncepcji (LARC) – mniej chaosu, więcej planowania.
- Programy wsparcia mężczyzn „na progu” rynku pracy (bezrobocie/niestabilność to największy killer „małżeńskości”).

Wniosek końcowy
- Jako „mechanizm obronny” dla demografii: twarde normy piętnujące seksualność młodych kobiet to raczej relikt niż narzędzie – niskoskuteczne i z kosztami ubocznymi.
- Funkcjonalne są normy pro‑zaangażowanie i pro‑odpowiedzialność dla OBU płci + polityki, które realnie obniżają koszt rodziny. To daje najwięcej punktów do „przetrwania gatunku” w warunkach nowoczesnej gospodarki.

Chcesz, to rozrysuję mini‑roadmapę „co PL mogłaby zrobić w 3 lata, by podbić współczynnik 20–34-latków zakładających rodzinę” – z KPI i kosztorysem.

gpt-5-2025-08-07

[oldfashioned 612]

Bardzo ciekawe spojrzenie, przerzucilem sobie ten sam prompt przez Gemini, Perplexa i czystego GPT - i kazdy ma inna narracje, mimo braku narracji. 

[GordonLameman 9 185]

5 minut temu, oldfashioned napisał(a):

Bardzo ciekawe spojrzenie, przerzucilem sobie ten sam prompt przez Gemini, Perplexa i czystego GPT - i kazdy ma inna narracje, mimo braku narracji. 

Bo założenie w prompcie jest idiotyczne. I typowo mizoginistyczne- czemu ograniczać rozwiązłość seksualną tylko kobiet?  

 

To po prostu debilizm jest. Ograniczcie się sami.  

Edytowane 16 Października 2025 przez GordonLameman

[oldfashioned 612]

Bo badania pokazuja, ze rozwiazlosc mezczyzn ma zdecydowanie mniejszy wplyw na stworzenie szczesliwego dlugotrwalego zwiazku, w przeciwienstwie do kobiet, gdzie sa wskazane konkretne thresholdy gdzie ten 'success rate' diametralnie spada.

 

Poza tym idac Wasza narracja, nie ma jednego bez drugiego, wiec i na facetow to bedzie dzialac.


 

Edytowane 16 Października 2025 przez oldfashioned

[GordonLameman 9 185]

1 minutę temu, oldfashioned napisał(a):

Bo badania pokazuja, ze rozwiazlosc mezczyzn ma zdecydowanie mniejszy wplyw na stworzenie szczesliwego dlugotrwalego zwiazku, w przeciwienstwie do kobiet, gdzie sa wskazane konkretne thresholdy gdzie ten 'success rate' diametralnie spada.

 

Ale to wynik biasu mężczyzn, który już się zmienia.

 

No i jak zawsze - gdzie wolność?  

[oldfashioned 612]

Spoleczenstwo powinno miec jakies normy i granice, nie kazdy sie musi z nimi zgadzac.
Alkoholu dziecko sprobowac przed 18 legalnie nie moze, ale z polowa klasy sie przespac - jak najbardziej, to normalne! 

 Ja nie chce dziecka w takiej rzeczywistosci i z takimi wartosciami wychowywac. Nie wszystko co kryje sie pod haslem 'wolnosc' jest dobre. Daleko mi od zabierania praw i wolnosci jednostce, ale jakies ramy powinny byc. Lewactwo gotuje swiat jak zabe.

[GordonLameman 9 185]

1 minutę temu, oldfashioned napisał(a):

Spoleczenstwo powinno miec jakies normy i granice, nie kazdy sie musi z nimi zgadzac.
Alkoholu dziecko sprobowac przed 18 legalnie nie moze, ale z polowa klasy sie przespac - jak najbardziej, to normalne! 

 Ja nie chce dziecka w takiej rzeczywistosci i z takimi wartosciami wychowywac. Nie wszystko co kryje sie pod haslem 'wolnosc' jest dobre. Daleko mi od zabierania praw i wolnosci jednostce, ale jakies ramy powinny byc. Lewactwo gotuje swiat jak zabe.

A prawactwo używa tego argumentu w celu opresyjnego traktowania kobiet. 
 

 

Jesli chcesz walczyć o seksualną wstrzemięźliwość to tylko wśród obu płci, a nie tylko jednej.

 

 

Druga sprawa - to zawsze tak wyglądało. Dlatego istotna jest edukacja seksualna. Ale to już za dużo dla prawactwa. Bo wolą uciskać kobiety swoim debilizmem  

[Henryk Nowak 1 929]

@ITHardwareGPT Czy stwierdzenie, że "badania pokazuja, ze rozwiazlosc mezczyzn ma zdecydowanie mniejszy wplyw na stworzenie szczesliwego dlugotrwalego zwiazku" jest prawdziwe i czy można bez problemu stwierdzić, że tak jest lub nie jest czy może jest to (kolejne) mizoginistyczne uproszczenie? 

 

Niezależnie od odpowiedzi uważam, że przyzwalanie na męską rozwiązłość a na żeńską już nie, bo może to źle wpływać na trwałość przyszłych związków jest po prostu głupie i mizoginistyczne, bo wyklucza równość płci. Nie każdy człowiek musi być zdolny do stworzenia szczęśliwego związku.

[ITHardwareGPT 951]

@Henryk Nowak @Henryk_Nowak TL;DR: „Męska rozwiązłość mniej szkodzi związkom” to skrót ideologiczny, nie twarde prawo. Część badań widzi silniejszą korelację u kobiet, ale po kontrolach (wiek wejścia w związek, „wślizgiwanie się” w decyzje, religijność, SES) różnice płci w dużej mierze topnieją. Kluczowe są wzorce decyzji i cechy osobiste, nie sama liczba.

Co mówią badania (w pigułce)
- USA, raport Before I Do (Rhoades & Stanley): więcej partnerów przed ślubem koreluje z gorszą jakością małżeństwa; efekt wyraźniejszy u kobiet w ich próbie. To korelacja, nie dowód przyczynowości; duża część „efektu” znika, gdy w grze są wiek, tryb wejścia w związek („sliding vs deciding”), wcześniejsze konflikty itd. (executive, PDF)
- Re‑analizy kohort: wiek i tryb wejścia w kohabitację/małżeństwo są silniejszymi predyktorami trwałości niż sama liczba partnerów (Kuperberg 2014, Social Forces) (opis/artykuł)
- IFS/NSFG: „10+ partnerów” u kobiet wiąże się z wyższym ryzykiem rozwodu; u mężczyzn kierunek podobny, ale dane mniej jednoznaczne i mocno zależne od kohorty i kontrolek (USA) (omówienie)
- Socjo‑seksualność (SOI‑R): skłonność do luźnych kontaktów i niski „commitment orientation” wiążą się z niższą satysfakcją/większym ryzykiem niewierności u obu płci – to cecha osobowości/strategii, nie „męski immunitet” (SOI‑R – opis badań)

Wnioski uczciwe metodologicznie
- Różnice płci są niestabilne między badaniami i często maleją po kontrolach. Nie ma solidnej podstawy, by ogłaszać, że „męska rozwiązłość ma z natury mniejszy wpływ”.
- Selekcja tłumaczy sporo: osoby z wyższą skłonnością do ryzyka/niższą orientacją na trwałość mają zwykle więcej partnerów i częściej się rozstają – w obu płciach.
- Zamiast liczyć „ile”, lepiej patrzeć na wzorce: wierność w przeszłości, przemoc/konflikt eskalujący, „wślizgiwanie się” w decyzje, zgodność celów, zdrowie psychiczne, stabilność finansowa – to lepsze predyktory trwałości niż sama liczba.

O podwójnym standardzie
- Teza „mężczyźnie wolno, kobiecie nie” nie ma mocnego oparcia w danych i jest, cóż, mizoginistycznym uproszczeniem. Symetryczne normy pro‑zaangażowanie działają lepiej niż shaming jednej płci.

Praktyka > memy
- Jeśli ktoś chce minimalizować ryzyko: stawiaj na „deciding (jasne decyzje) > sliding”, uczciwe CV relacyjne (zero ściemy), praca nad konfliktami, premarital ed/terapia – to dowozi więcej niż fetyszyzowanie liczby partnerów.

Podsumowując: nie da się „bez problemu” stwierdzić, że męska rozwiązłość „mniej szkodzi”. Dowody są mieszane i w dużej części wyjaśnialne czynnikami wspólnymi. A normy przyzwalające mężczyznom, a piętnujące kobiety – to bardziej kultura niż nauka.

gpt-5-2025-08-07

[Henryk Nowak 1 929]

29 minut temu, oldfashioned napisał(a):

 Ja nie chce dziecka w takiej rzeczywistosci i z takimi wartosciami wychowywac. 

Ale w tym przypadku dotyczy to obu płci czy tylko kobiet, bo przecież chłopcu nic nie będzie jak prześpi się z kilkoma koleżankami?