Jaycob

Dokładnie tak - tryb fabularny to tylko samouczek. Nie wiem, jak to wygląda w World, ale w Rise limit "zgonów” (według gry nie umieramy, tylko mdlejemy) wynosi 3, a czas na ukończenie misji to 50 minut. Jeśli się nie wyrobimy, trzeba zaczynać od nowa. Dodam jeszcze tylko, że można także łapać potwory bez zabijania i wtedy można uzyskać inne fanty niż w przypadku zabijania. Część misji wymaga samego łapania. To nic nie zmienia. Raczej nikt nie kupuje MH dla fabuły. Zresztą recenzenci także uważają, że fabuła pełni głównie rolę tła dla głównej atrakcji gry, jaką jest polowanie na potwory.

Można grać solo bez problemu, jednak nie nastawiałbym się na fabułę, ponieważ jest jedynie pretekstowa.

Yep. To była technologia, która robiła wrażenie. Dla mnie dużo większe niż dzisiejsze RT. Zawsze to coś ciekawszego niż standardowe oklepywanie bossów po mordzie tak długo aż padną.:D

Skoro jesteśmy przy Batmanie, to walka z Mr. Freeze również była interesująca - trzeba było umiejętnie wykorzystać otoczenie, aby go pokonać.

Całkiem kreatywna walka, jak zresztą cała gra. Nie mogę się doczekać następnej produkcji tego studia. Damn, zapomniałem o tym. Nigdy nie udało mi się tego ukończyć. Nie wiem w ogóle, to jest możliwe. Nie grałem, ale OST me gusta. Ja zawsze miałem bekę, bo przypominał mi polskiego premiera.

Są takie walki z bossami, które zostają w głowie na długo - czy to przez klimat, muzykę, design przeciwnika, czy sam poziom trudności. Dla mnie jednym z takich starć było: The Nameless King - Dark Souls 3 To jeden z najlepszych bossów w DS3 pod względem zarówno gameplayu, jak i klimatu. Świetny design. Senator Armstrong - Metal Gear Rising: Revengeance "Nanomachines, son.” Ten boss to szczyt absurdu i epickości jednocześnie. Sztuczny, przesadnie napakowany polityk, który walczy wręcz, a wszystko podkręca świetny soundtrack. Genchiro Ashina - Sekiro Pierwsza ściana gdy gra mówi do gracza: "sprawdzam" i brutalnie weryfikuje skill czy jesteśmy godni dalszej gry. God of War 3 to istna perełka, jeśli chodzi o epickie walki z bossami. Cała gra to jeden wielki mortal kombat z bóstwami. Można wymienić starcia z Posejdonem, Kronosem, Heliosem czy finałową walkę. Hyperion - Returnal. Nie był to przesadnie trudny boss fight, ale bardzo podobał mi się cały klimat i muzyka, jaka temu towarzyszyła. Nie pamiętam ile razy musiałem powtarzać walkę, ale ulga była niesamowita. Final Fantasy XVI - większość walk z Eikonami, banalne gameplayowo, ale skala i epickość jest niesamowita. Z pozostałych: finałowa walka Octopath Traveler 2, Mantis Lords z Hollow Knight i Simone z NieR: Automata. Jakie walki zapadły Wam najbardziej w pamięć?

Plotka z 2024. Na razie nic takiego się nie wydarzyło. Cały czas pokazują tego samego MC.

Plotki mówią, że wersja na PS5 ma mieć premierę równocześnie z wersjami na Xbox i PC.

Wygląda bardzo dobrze... gdyby tylko nie ten/ta/...

https://tanigamepass.pl/

PS5 i Series X: Tryb wydajności (60 FPS): Średnio 900p, niska jakość obrazu, spadki FPS. Tryb zbalansowany (40 FPS, 120 Hz): 1224p, spadki FPS. Tryb rozdzielczości (30 FPS): 1656p, ale nie zawsze stabilne 30 FPS. VRR pomaga, ale PS5 ma problem z LFC w 120 Hz. No, ale hej recenzje na 90%. Ciekawe jak na PC, ale przypuszczam, że będzie podobnie jak z DD2.

Na początku po tym filmiku pomyślałem sobie "o, całkiem interesująca gra w uniwersum Dune...", a potem przeczytałem, że to ma być MMO:

@Reddzik Jeszcze nie wiem. Miałem brać na premierę, ale po przeczytaniu kilku recenzji, m.in. o obniżonym poziomie trudności, wstrzymuję się.

Recenzje się pojawiły. Aktualna średnia 90%

Ta gra jest moim zdaniem średniakiem. Najlepszym elementem gry jest strzelanie - czuć w nim rękę twórców Dooma. Mimo dużego arsenału najlepiej wypadają karabinek i strzelba. Gdy już je odblokujesz, nie potrzebujesz niczego więcej. Gunplay to jedyna mocna strona tej gry. Reszta jest bardzo przeciętna - otwarty świat wydaje się pusty i niezbyt angażujący, a rozgrywka często sprowadzała się do powtarzalnych aktywności - jeżdżenia od obozu do obozu i eliminacji przeciwników. Fabuła jest słaba - szybko zapomniałem, o czym właściwie była ta gra.

Po ponad 10 latach w końcu się udało. Widać tu silne inspiracje Final Fantasy 15, szczególnie jeśli chodzi o elementy walki wygląd głównego bohatera (Noctisa) oraz design świata. Raczej się nie ekscytuję, wygląda dość generycznie, animacje wydają się sztywne, ale podoba mi się sposób przemieszczania się. Poczekam na recenzje i opinie graczy.

Polecam kanał - jedyne rzetelne medium, bez cringu i toksycznego jadu. W skrócie: gra powstawała przez 6 lat i w tym czasie przeszła przez dwa restarty. Pierwszy z nich miał miejsce po około 3 latach od rozpoczęcia prac w 2018 roku, kiedy to zmieniono kierunek rozwoju gry i usunięto multiplayer. Nie dziwie się więc, że są pewne braki.

Prey (2017) - mocno nieliniowa rozgrywka, eksploracja, survival, walka z obcymi i fabularnie także bardzo dobra. Titanfall 2 - krótkie to, ale kampania jest świetna Control - jeśli lubisz metroidvanie. Jest sporo backtrackingu, sekretów i eksploracji. Świetna jest tu walka i zabawa z fizyką. Można podnosić i ciskać czymkolwiek: biurkami, gruzem, nawet ciałami wrogów.

Można jeszcze szybciej – niektórzy kończą główną fabułę w mniej niż 17 godzin: https://howlongtobeat.com/game/81115 Edit:

A ja chciałbym się sprawdzić, ale problem w tym, że nie mam już gdzie. Grałem tylko w Battlefielda, a nowe części zupełnie do mnie nie trafiają. Dlatego liczę, że kolejny BF będzie wreszcie dobry. Mnie zaczynają nudzić. Jakoś nie mam już ochoty na ciągły grind przez kilka godzin dziennie, tylko po to, by zyskać 1-2% więcej mocy.

Z zadaniami pobocznymi 40h.

Można nie lubić, ale to jedna mocniejszych postaci. Zawsze brałem jako tanka. Tak jak Hunter, OP postać.

W sumie mnie zaskoczyłeś, nie sądziłem, że jesteś targetem takich gier z superbohaterami. Największą zaletą są bez wątpienia turowe starcia połączone z kartami. Bardzo dziwne połączenie, ale wyszło naprawdę dobrze. Podobały mi się także ataki specjalne - wyglądają efektownie i dodają dynamiki walce. Aktywności poboczne poza walką w bazie podobały mi się już dużo mniej - spacery, dawanie prezentów itd nie było dla mnie interesujące.